Lof der zotheid

Lof der Zotheid werd in 1509 geschreven en is sindsdien onverminderd populair gebleven. Deze beroemde tekst is een lofrede van de godin Zotheid op zichzelf. Aan een verwonderde menigte legt zij uit hoeveel de mensheid aan haar te danken heeft, en hoe ondraaglijk, vervelend en onaangenaam het leven zou zijn zonder haar. Vanaf haar verhoging tekent zij een onvergetelijk portret van de mensheid. Zij stelt allerlei ondeugden aan de kaak, belichaamd in de meest uiteenlopende personen — van koningen tot pausen.
De bijtende satire trof doel, niet alleen in Erasmus’ eigen tijd, maar in alle tijden.